Relaties worden bepaald door de mate van contact, respect en kloppende afstemming. Weten wat het effect van jou op de ander is. Of dat nu gaat over zakelijke werkrelaties of de intimiteit van privé-relaties. Contact met de ander wordt bepaalt door de vraag of je in contact bent met jezelf. Of je verantwoording neemt voor wat je vind, wilt en voelt en of je ermee voor de dag durft te komen. Dat is te leren. Het zogenaamde communicatieve in deze tijd loopt via het rationele, hoe het hoort dan wel zaken die imago of machtspositie raken. Dit is communicatie en geen contact. Soms is dit elkaar de loef afsteken, indruk maken of  concurreren. Dit is een enorme verarming. We lijken vervreemd van ons gevoel en het uitwisselen van wat we voelen en willen. We weten zelfs niet meer hoe echte gevoelsmatige uitwisseling voelt en of we nu wel of niet in contact zijn met de ander.  De mogelijkheden tot communicatie zijn in deze tijd van mobiele telefoons en e-mail enorm verruimd. Communicatie is echter iets heel anders dan contact. De behoefte aan werkelijk contact zal eerder groter worden dan kleiner omdat ''communicatie'' de logistiek van hopelijk intelligente informatie betreft en is nuttig om de dingen voor elkaar te brengen, maar in principe niet een gevoelslaag raakt en dus niet echt de ziel voedt. Echter ook omgaan met irritaties en boosheid en nee-zeggen horen bij harmonieuze relaties en zonodig begrenzing en confrontatie, want indien je dit vermijdt gaat dit ten koste van jouw integriteit en goede gevoel; hetgeen betekent: géén contact. Zie ook de link: Hoe werkt het: Realiteitstraining.